Þetta er varla uppskrift.

Og þó.

Ég er líklega sjaldnar með kjúkling en gengur og gerist.

Oftast kaupi ég heilan kjúkling, hendi honum inn í ofn og gleymi honum þar í 45-60 mínútur – eftir stærð kjúklings og letistigi húsmóðurinnar.

Helst reyni ég að henda meðlætinu með – til að spara uppvask. Af því það skal viðurkennast – uppvask er oftast leiðilegasti hluti eldamennskunnar.

Slatti af kartöflum, svipað magn af gulrótum, tvö lime skorin og kreist yfir kjúklinginn, einhverju af þeim hent í fatið og hinu troðið inn í kjúklinginn.

2 heilir hvítlaukar – flest hvítlauksrifin lentu í fatinu og einhver inni í kjúklingnum.

Það er nefnilega gott að krydda hann „að innan“ og troða lime og hvítlauk þangað.

Hann verður safaríkari og þolir betur að gleymast í ofninum ef svo ber undir;)

Ólífuolía, salt og pipar, chili – nokkrum rósmarín greinum stungið hér og þar, eitthvað af vatni svo allt brenni ekki í tætlur og inn í ofn á 180-200 gráður þar til tilbúið.

Það er engin „fyrir“ mynd.

Myndir af hráum kjúkling eru með því mest óaðlaðandi myndefni sem finnst af mat.

Verði ykkur að góðu!